0
Talent rośnie w samotności, charakter wśród ludzi.
- Johann Wolfgang von GoetheInne cytaty, przysłowia i powiedzenia:
- Często trwalszy jest ślad na piasku niźli życie pełne blasku.
- Próżnowaniem poniża się dary natury.
- Czemuż miałby się bać ryzyka, kto nie ma nic do stracenia?
- Kto ogląda niebo w wodzie widzi ryby na drzewach.
- Kup sobie psa. To jedyny sposób, abyś mógł nabyć miłość za pieniądze.
- Prawda jest podobna Bogu: nie ukazuje się bezpośrednio, musimy ją odgadywać z jej przejawów.
- Nic tak nie potrafi gryźć jak cudzy laurowy liść.
- Człowiek zmienia się od dzieciństwa po grób. Kiedy więc jest sobą? .
- Od wszystkich uznanych wyjątków istnieją wyjątki.
- Wątpliwości nie rujnują wiary, lecz ją umacniają.
- Wielcy ludzie są jak orły, które wysoko na skałach gniazdo sobie ścielą.
- Kobiety kochają mężczyzn z powodu ich błędów.
- Nie ma czegoś takiego jak bezpłatny obiad.
- Człowiek silny jest dobry, tylko słaby jest zły.
- Kiedy ludzie stają się naprawdę źli, jedynym uczuciem, jakie im pozostaje, jest radość z cudzej krzywdy.
- Pieniądze są po to, aby je wydawać. A zatem oszczędzanie jest marnotractwem.
- Kto umie schlebiać, umie również rzucać potwarz.
- Czasami od siebie sami odwracamy się plecami.
- Poza naturalna to taka, którą najtrudniej jest przyjąć.
- Próżnowaniem poniża się dary natury.
- Klasyka, to to, co wszyscy chcieliby przeczytać i czego nikt nie czyta.
- Tak naprawdę samotni jesteśmy wtedy, kiedy sami odchodzimy od ludzi.
- I wahadło idzie z czasem.
- Miłość oddala bo za bardzo zbliża.
- Dar uzdrawiania jest łaską. Ale łaską jest również umiejętność godnego życia, miłości bliźniego, poszanowania pracy. Nie trzeba przenosić gór, żeby dać dowody swej wiary.
- Wierność: silne swędzenie z zakazem podrapania się.
- Powodzenie u publiczności – to jest kryterium.
- Oprócz win własnych innego prawdziwego nieszczęścia nie ma.
- Przeszłość – jest to dziś, tylko cokolwiek dalej.
- Aby kraj mógł żyć, trzeba, aby żyły prawa.
- Kto milczy przyzwala.
- Prawda jest zawsze tam, gdzie istnieje wiara. Ilekroć człowiek z czystym sercem podąży drogą wiary, zawsze uda mu się połączyć z Bogiem i czynić cuda.
- Książka jest niczym ogród, który można włożyć do kieszeni.
- Ja jestem Kowalski, a to jest pani Kowalska, innej nie chcę.
- Tylko śmierć może wyrwać prawego człowieka z rąk Losu.
- Czasem gdy wszystko oddala się w głęboki sen. Przychodzi przebudzenie, a reszta jest prawdą.
- Kocha się za nic. Nie istnieje żaden powód do miłości.
- W pogoni za ideałem, wszystkie świństwa popełniałem.
- Innych nie sądzę, sam też lecę na pieniądze.
- Los ludzkości, jako całości będzie taki, na jaki ona zasługuje.
- Na szczęście są idealiści, którzy załatwią wszystko.
- Jedynym sposobem pozbycia się pokusy jest uleganie jej.
- Gdy maluję – szemrze ocean. Inni malarze pluskają się w wodzie fryzjerskiej.
- Asinus asinorum – osioł nad osłami; głupiec nad głupcami.
- Szukający Pana znajdą Go, a znalazłszy Go, będą Go chwalić.
- Otium sine litteris mors est et hominis vivi sepultura – życie bez zajęć naukowych i literackich jest śmiercią i grobem żywego człowieka.
- Miał barwne życie. Zmieniał sztandary.
- Nie odchodzimy od zmysłów, nie zapłaciwszy uprzednio.
- Człowiek nie jest stworzony do klęski. Człowieka można zniszczyć ale nie pokonać.
- Ale nim doszedł do ostatniego wiersza, zrozumiał już, że nigdy nie wyjdzie z tego pokoju, gdyż powiedziane było, że miasto zwierciadeł (. . . ) zmiecione będzie przez wiatr i wygnane z pamięci ludzi w chwili, gdy Aureliano Babilonia skończy odcyfrowywać pergaminy, i że wszystko, co w nich spisano, niepowtarzalne jest od wieków i na wieki, bo plemiona skazane na sto lat samotności nie mają już drugiej szansy na ziemi.